κουπλέ, εφραίμ, κουπλέ

Φανταστείτε τους καρναβαλιστές να εκδηλώνουν τα ακόρεστα πάθη τους για το σχήμα ενός ιερωμένου όπως ο Εφραίμ.
Θυμηθείτε τους ιερωμένους να εκδηλώνουν τα ακόρεστα πάθη τους για τις εκτάσεις, τη δημόσια περιουσία και το χρηματιστήριο, όπως και έγινε.

λίγο πιο συγκεκριμένος κύριε Νικήτα;

Ο κύριος Δήμαρχος μίλησε και ελάλησε. Και έδωσε απαντήσεις. Συγκεκριμένα, οι λέξεις πρόκες του είχαν στόχο τους μπαχαλάκηδες και το ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα πιο συγκεκριμένα, είπε πως το έργο στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων έχει δρομολογηθεί από το 1980 και πως για χάρη του κόπηκαν μόνο 12 δέντρα, ενώ κανένας από τον Δήμο δεν προπηλάκισε τους διαμαρτυρόμενους -τους οποίους χαρακτήρισε ξένους προς τους κατοίκους της Κυψέλης. Είναι ένα πρώτο βήμα.

Μένει, λοιπόν, να απαντήσει και στα εξής:
-Πως εξαφανίστηκαν από το σκηνικό τα υπόλοιπα 40 δέντρα, καθώς και η υπόλοιπη βλάστηση και ο χώρος έγινε κρανίου τόπος -ή ίσωμα που λένε και στο χωριό μου;
-Με ποιο τρόπο θα κρατήσει την υπόσχεσή του για φύτευση 150 δέντρων πάνω στο υπόγειο γκαράζ, τη στιγμή που υπάρχει ζήτημα στατικής επάρκειας της πλάκας του δαπέδου;
-Γιατί οι ίδιες υποσχέσεις για τις πλατείες Αιγύπτου και Κάνιγγος έδωσαν τη θέση τους σε ζαρντινιέρες και θαμνάκια;
-Γιατί η πολεοδομία του Δήμου εξέδωσε την οικοδομική άδεια σε χρόνο ρεκόρ (μέσα σ'ένα 24ωρο) και αναγκάστηκε να παραβιάσει την υπουργική απόφαση για τη λειτουργία της ΕΠΑΕ (ΦΕΚ 482/Δ/87), που προβλέπει διάστημα 30 ημερών μετά την απόφασή της, ώστε να μπορούν οι έχοντες έννομο συμφέρον να υποβάλλουν ενστάσεις;
-Γιατί το συνοδευτικό διάγραμμα που προβλέπει το γκαράζ δεν έχει δημοσιευτεί στο ΦΕΚ και έτσι έχει μείνει χωρίς συνοδό το ΦΕΚ Δ382 που χαρακτηρίζει το πάρκο ως χώρο πρασίνου και παιδικής χαράς;
-Πως μπορεί κάποιος να παραβιάζει τόσο άνετα το άρθρο 24 του Συντάγματος, το οποίο προστατεύει τα δάση και απαγορεύει την κοπή των δέντρων, εξισώνοντας χοντροκομμένα (και κομματάκι παράνομα) την αλλαγή της χρήσης και του προορισμού των αλσών με την καταστροφή των δασών -που απαγορεύεται αυστηρά- μέσω της νομολογίας των δικαστηρίων;
-Γιατί επιλέχθηκε το συγκεκριμένο πάρκο, τη στιγμή που η απόφαση για χωροθέτηση χώρου στάθμευσης στο συγκεκριμένο σημείο αντίκειται στις κατευθύνσεις του ρυμοτομικού σχεδίου της Αθήνας και του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδιασμού;
-Γιατί η παλιά μελέτη είχε απορριφθεί από τη δευτεροβάθμια ΕΠΑΕ και αντί για νέα μελέτη -την οποία έωλα ο Δήμος ισχυρίζεται ότι συνέταξε- απλά συντάχθηκε η τροποίησή της;
Μήπως παίζει κάποιο ρόλο το ότι μ'αυτό τον τρόπο δεν προκύπτει πρόσκληση εκ νέου στους ενδιαφερόμενους να υποβάλλουν αντιρρήσεις και ενστάσεις;
-Γιατί η χωρητικότητα του νέου γκαράζ μειώθηκε από 250 θέσεις στάθμευσης αρχικά στις 184 θέσεις;
Μήπως παίζει κάποιο ρόλο το ότι για γκαράζ άνω των 200 θέσεων, απαιτείται μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων;
-Μήπως η παράκαμψη των ενοχλητικών υποχρεώσεων και μελετών που απαιτούνται, και πρόκειται να νομιμοποιηθεί (είτε με ΜΑΤ είτε με χτίσιμο), ανοίγει και το δρόμο για περαιτέρω αυθαιρεσίες π.χ. υπέργειες χρήσεις του χώρου ή αύξηση των θέσεων στάθμευσης;
-Ποιες ζωτικές ανάγκες πρόκειται να καλύψει ένα ιδιωτικό -στην ουσία- γκαράζ, τη στιγμή που τα 6 πάρκινγκ της περιοχής δεν είναι ποτέ φουλ;
-Γιατί πέρα από την παραχώρηση της έκτασης των 2 στρεμμάτων από το Δήμο στην εταιρεία, η υπουργική απόφαση προβλέπει έξτρα επιδότηση της επένδυσης κατά 40%, κάτι που είναι παράνομο;
-Τι άλλο πρέπει να κάνουν οι κάτοικοι της Κυψέλης για να αποδείξουν ότι είναι κάτοικοι της Κυψέλης;
-Γιατί, όμως, πρέπει να μένει κάποιος μόνιμα στην Κυψέλη, για να του αναγνωριστεί το δικαίωμα να διαμαρτύρεται και να παρεμποδίζει τις πλέον παράνομες διαδικασίες, αλλά και την -παράνομη ή νόμιμη- συνεχόμενη ασχήμια της πόλης;
-Γιατί ο κύριος Δήμαρχος δεν δίνει βήμα στο δημοτικό ραδιοσταθμό να μιλήσουν τέλοσπάντων οι πολίτες -ας πούμε της Κυψέλης- και αντ'αυτού επικαλείται κάθε τόσο τα εκατομμύρια Αθηναίων που τον ψήφισαν (δηλαδή τους εξής χιλιάδες), τους οποίους μπορεί -ως ισχυρίζεται- να κατεβάσει στο δρόμο αν χρειαστεί;
-Τι είδους νεο-τσαμπουκάς είναι αυτός σε επίπεδο δημοτικής πολιτείας;

Εν καιρώ, εν καιρώ. Μέχρι, λοιπόν, να απαντήσει και σ'αυτές τις απορίες ο κύριος Δήμαρχος, διαβάζω τα όμορφα που μπορεί και δημοσιεύει στο βήμα που του δίνει (και) η FAQ και μου έρχονται στο μυαλό συνειρμοί πρόκες:
'Πρώτον, το έργο θα γίνει'. Ναι, πάρτε το χαμπάρι και κόψτε το λαιμό σας. Εγώ αποφασίζω.
'Διότι στις δημοκρατίες κυβερνούν οι νόμοι, οι θεσμοί και οι πλειοψηφίες και όχι κάποιοι περιφερόμενοι θίασοι'. Πράγματι, στις δημοκρατίες κυβερνούν οι νόμοι. Εδώ κυβερνά η παρανομία.
Στο παραλήρημά του, βέβαια, ξεχνάει πως δεν είναι οι "μειοψηφίες" που εμποδίζουν τις παρανομίες του, αλλά τα θεσμικά όργανα στα οποία προσφεύγουν οι μειοψηφίες και εκείνα κρίνουν -και όχι οι μειοψηφίες. Εκτός αν κηρυχθούν παράνομα με διάταγμα το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Δασαρχείο Αττικής και οριστούν πλέον ως "μειοψηφίες".
'Όι κάτοικοι της Κυψέλης -όπου κατά τύχη εκεί τα ποσοστά που πήρε ο συνδυασμός μου είναι πάνω από 50%- ενέκριναν αυτό το πρόγραμμα'. Μάθημα δημοκρατικής ευαισθησίας: αν δεχτούμε ότι σύσσωμο το 50+ που τον ψήφισε στην Κυψέλη εγκρίνει τις αυθαιρεσίες του, τότε το υπόλοιπο 50- ας φάει σκατά και ας πάρει απόφαση ότι η δημοκρατία δεν είναι ο σεβασμός της μειοψηφίας, αλλά ο φασισμός των λίγο παραπάνω απ'των μισούς.
'Που είδατε κατοίκους της Κυψέλης να διαμαρτύρονται;'. Στα Indymedia κύριε Δήμαρχε. Στο tvxs.gr. Και σε άλλα site. Στην τηλεόραση όχι, είναι η αλήθεια, γιατί κάτι μαγειρέψατε πάλι μπαγάσηδες και δεν είδαμε τίποτε.
Όύτε εμείς καλέσαμε τα ΜΑΤ και κατά την άποψή μου, ορθώς απέκλεισαν το χώρο. Δηλαδή θα αφήναμε πάλι τους Εξαρχειώτες [...] να κάψουν την περιοχή;'. Αποφάσισε όμως Δήμαρχε: τα κάλεσες ή δεν τα κάλεσες τα ΜΑΤ;
'Είναι πλέον βέβαιο ότι το μέτρο σε αυτή την πόλη έχει χαθεί και μάλιστα από αυτούς που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται τα συμφέροντά της'. Στα λόγια μου έρχεσαι κυρ Νικήτα.

Πόσες και πόσες ιστορίες, πόσες και πόσες απορίες, που έλεγε και ο Μπρεχτ...

united israel of america

Αν οι λέξεις είναι πρόκες, πείτε μου αυτές εδώ τι είναι...

λέξεις παπάρια νο.2

Στην Ολλανδία, χώρα του υπαρκτού καπιταλισμού, ένας ακροδεξιός βουλευτής καταφέρεται με σχόλια εναντίον του Ισλάμ και παραπέμπεται σε δίκη από ολλανδικό δικαστήριο.

Στην Ελλάδα, χώρα του υπαρκτού σουρρεαλισμού (κοινώς αναρχοσοσιαλισμού), ένας ακροδεξιός βουλευτής καταφέρεται με υποτιμητικό τρόπο, σε συζήτηση στο κοινοβούλιο, εναντίον της Δημοκρατίας (της ίδιας χώρας) και των θεσμικών οργάνων της και το θέμα απλώς παραπέμπεται στα κανάλια, ίσως και όχι. Ίσως και μόνο στις εφημερίδες. Δηλαδή στην Αυγή.

τα αδέσποτα

τους ανισόρροπους ανθρώπους και τ'αδέσποτα
που μας χαλάνε τη βιτρίνα και την τάξη
αυτούς που στην παρέα δεν θα πουν ανέκδοτα
και που θα μένουν μια ζωή στην ίδια τάξη

αυτούς που μάθαμε να τους περιφρονάμε
να προσπερνάμε δίχως να τους χαιρετάμε
γιατί δεν έχουνε πτυχίο και γραφείο
να δεξιώνονται και να χασκογελάνε

δεν τους θέλει κανένας κι είναι κρίμα γιατί
ό,τι έμεινε ατόφιο είναι εκείνοι οι ανισόρροποι
οι αδέσποτοι τρελοί

αυτούς που δεν θα σπρώξουνε στη στάση τη γριά
και λένε χίλια ευχαριστώ στο σερβιτόρο
που δεν ανοίγουνε σαμπάνιες και δεν στέλνουνε φιλιά
στης ξεφτίλας το νονό τον εωσφόρο

τους ανισόρροπους ανθρώπους και τ'αδέσποτα
που μας χαλάνε τη βιτρίνα και την τάξη
αυτούς που στην παρέα δεν θα πουν ανέκδοτα
γιατί βλέπουνε πως τίποτα δεν πάει εντάξει

[Ελένη Βιτάλη, Τα αδέσποτα]

το χρήμα

Που τρέχει με βία το πλήθος αυτό

Λες κι έχει σαράντα βαθμούς πυρετό

Απάνω και κάτω κινείται αενάως σαν κύμα

Και λες πως είναι όλοι τους φρενοβλαβείς

Ποια είναι η αιτία της βίας αυτής

Το χρήμα, το χρήμα

Καμάρι τις είχαν σ’όλο το χωριό

Καλές αδερφές η Λενιώ και η Μαριώ

Μα πέθανε ο γέρος και άφησε πλούσιο χtήμα

Και τώρα δεν πάν’ μαζί στην εκκλησιά

Ποιος φταίει που τα χάλασαν στη μοιρασιά

Το χρήμα, το χρήμα

Παντρεύεται γέρος πεντάμορφη νια

Μες στ’άσπρα μαλλιά του φορά λεμονιά

Και λες είναι ο γάμος κηδεία για κείνο το θύμα

Για το άνθος που άδικα θα μαραθεί

Ποιος φταίει που τόση δροσιά θα χαθεί

Το χρήμα, το χρήμα

Το χρήμα γεννάει τους πολέμους στη γη

Κι αυτοί των λαών την αλληλοσφαγή

Που κάνει την μάνα να κλαίει σε νιόσκαφτο μνήμα

Που κείτεται μέσα πεντάμορφος νιος

Ποιος φταίει αν δεν είναι κι αυτός ζωντανός

Το χρήμα, το χρήμα

Στον περίπατό σου τον εσπερινό

Συχνά μες στους δρόμους με τη λέξη πεινώ

Φτωχοί σ’ενοχλούν πλούσιέ μου κι ανοίγεις το βήμα

Κι ιδρώνεις γιατί είσαι χοντρός και παχύς

Ποιος φταίει αν υπάρχουν στη γη δυστυχείς

Το χρήμα, το χρήμα

Μου λένε πως γράφω καλή μουσική

Μα μόνο για δόξα κι όχι εμπορική

Και πως θα πεθάνω στην ψάθα κι αυτό θα’ναι κρίμα

Μα τι να τα κάνω εγώ τα λεφτά

Η αγάπη η δική σας αντικαθιστά

Το χρήμα, το χρήμα

Η μεγάλη, μα πολύ μεγάλη, Δανάη Στρατηγοπούλου έφυγε σήμερα το πρωί, ήσυχα, ελαφρά, σαν ίσκιος. Αντί επικηδείων, ένα από τα πιο απολαυστικά και πάντα καίρια τραγούδια της

(σιωπή)

Δεν υπάρχουν πια λέξεις. Μόνο πρόκες. Ο τύπος των ήλων. Οι πραγματικοί εσταυρωμένοι.
Και εικόνες πρόκες. Οι ήλοι του Τύπου.
Εικόνες που σε σταυρώνουν κι εσένα. Που, μακάρι, να τις πάρει ο άνεμος.
Να μη με στοιχειώνουν άλλο.
Μια ντροπή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.

rise above

[...]
Laugh at us behind our backs
I find satisfaction in what they lack
We are tired of your abuse
Try to stop us, it's no use
We are born with a chance
I am gonna have my chance
Rise above
We're gonna rise above...

[Black Flag, Rise Above]

from the morning

A day once dawned and it was beautiful
A day once dawned from the ground
Then the night she fell and the air was beautiful
The night she fell all around

So look see the days
The endless colored ways
And go play the game that you learnt
From the morning

And now we rise
And we are eveywhere
And now we rise from the ground
And see she flies
And she is everywhere
And see she flies all around

So look see the sights
The endless summer nights
And go play that game that you learnt
From the morning

[Nick Drake, From The Morning]

δίκοπη ζωή

Απ'το κακό και τ'άδικο διωγμένο
κι όπως ενήστευες τη δίκοπη ζωή
σε βρήκα ξαφνικά σημαδεμένο
να σ'έχει ο κάτω κόσμος ξεγραμμένο
κι ο πάνω κόσμος να'ναι οι τροχοί
που σ'έχουν στα στενά κυνηγημένο

Και πήρες του καιρού τ'αλφαβητάρι
και της αγάπης λόγια φυλαχτό
για να'βρει πάλι ρίζα το χορτάρι
και πήρες την ελπίδα και τη χάρη
ψηλά να πας να χτίσεις κιβωτό
με την ελπίδα μόνο και τη χάρη

Μα πως να μην ξεχάσεις την αυλή σου
και την παλιά τη γνώμη καθενός
Όσους κρυφά περπάτησαν μαζί σου
να σημαδεύουν πάλι τη ζωή σου
και να'σαι το πουλί κι ο κυνηγός
στις μαύρες λαγκαδιές του παραδείσου

Κρυφά και φανερά σ'ακολουθούνε
οι συμμορίες κι οι βασανιστές
και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε
μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε
γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές
το χώμα που πατούν να προσκυνούνε

[Μάνος Ελευθερίου, Δίκοπη ζωή]